Język 

Aktualności  | Medziugorje  | Orędzia  | Artykułi  | Videos[EN]  | Galeria[EN] | Mapa stron  | O ...[EN]  | Księga gości

www.medjugorje.ws » Text version » Orędzia z Medziugorje » Rozważanie do Orędzie iz Medziugorje, 25. sierpień 2003r.

Rozważanie do Orędzie iz Medziugorje, 25. sierpień 2003r.

DZIĘKUJCIE BOGU

Other languages: English, Deutsch, Español, Français, Hrvatski, Italiano, Polski

Orędzie iz Medziugorje, 25. sierpień 2003r. [O]
Drogie dzieci! I dziś wzywam was abyście dziękowali Bogu w waszym sercu za wszystkie łaski, które wam daje poprzez znaki i barwy w przyrodzie. Bóg pragnie was przybliżyć do siebie i zachęca was abyście oddali mu cześć i chwałę. Dlatego ponownie wzywam was, dziatki, módlcie się, módlcie się, módlcie się i nie zapomnijcie- ja jestem z wami. Oręduję przed Bogiem za każdym z was, dopóki wasza radość nie będzie w Nim pełna. Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.

W dzisiejszym orędziu Matka Maryja wzywa nas do modlitwy dziękczynnej za wszystko, co Bóg nam darował. Bowiem wszystko, co zostało stworzone należy do człowieka. Potwierdza to księga Rodzaju: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi” I rzekł Bóg: „Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno na całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem.” (Rdz 1, 28b-29). Bóg stworzył człowieka z powodu obfitości miłości. W ludzkim sercu wycisnął pieczęć Ducha i miłości doskonałej. Wszystkie inne stworzenia są jedynie znakami obecności Bożej, a człowiek jest Bożym obrazem. Dlatego niespokojne jest serce człowieka dopóki nie spocznie w Bogu. Nic nie może dać człowiekowi spokoju jedynie Bóg. Bóg jest dla człowieka nieuniknionym pytaniem, bo Bóg jest ostateczną odpowiedzią na pytania, które człowiek sam sobie zadaje: „Do kogo należę i do kogo idę?” Nikt i nic nie może stłamsić w człowieku pragnienia Boga. Historia potwierdza, że Boga nie można usunąć z serc i umysłów pokoleń ludzkich przez wieki. Człowiek szuka Boga w rozmaity sposób uciekając się do różnych źródeł, które mogą być fałszywe i trujące. Z Maryją jesteśmy pewni, że dojdziemy do właściwego źródła, do Boga. Ona obiecuje nam swoje orędownictwo, aż radość w Bogu nie będzie pełna.

Tak jak Bóg łaskawie wejrzał na uniżoność swej służebnicy Maryi, tak i łaskawie patrzy na każdego człowieka, tak Bóg miłuje każdego człowieka. Maryja sugeruje, abyśmy patrzyli najpierw na to co nas otacza, na cudowne dzieła Boże, które same z siebie, bez Stwórcy nie mogłyby ani powstać ani istnieć. Na podstawie stworzonych rzeczy i stworzenia zakładamy istnienie Stwórcy. Jeżeli stworzenia mogą być tak piękne i doskonałe o ileż doskonalszy jest ich Stwórca. Wzgardzenie tym co On stworzył jest tym samym wzgardzeniem osobą Stwórcy. Świat, który nas otacza, każdy człowiek i my sami jesteśmy dziełem ręki Stwórcy i Jego miłości. Ten świat jest Bożym światem i cały wszechświat oddycha tchnieniem Boga Życia. Wszystko czym jesteśmy, co widzimy i posiadamy nie należy do nas ale do Boga. Nawet my sami nie należymy do siebie, ale do Boga. Ziemia nie należy do nas, ale do Boga, jest Jego dziełem. Dlatego człowiek nieustannie musi badać ten cudowny świat i jego prawa, których nie poznał jeszcze do końca. Bowiem człowiek jest przybyszem na Ziemi, a Ziemia nie jest jego dziełem dlatego musi poznawać i badać Ziemię i jej prawa.

Pewien słowacki autor napisał nowelę pt.: „Do kogo należy Słońce?”, która opowiada o chłopcu z bardzo ubogiej rodziny, który jednak wcale nie wiedział, że jest biedny, bo żyli szczęśliwie. Odkrył to dopiero w szkole, kiedy nazwali go biedakiem. Wtedy chłopiec zapytał mamę: „Dlaczego jesteśmy biedni?” Otrzymał odpowiedź: „Dlatego, że ten dom nie jest nasz, bo to nie jest nasze, bo tamto nie jest nasze...” Chłopak był zaskoczony. Nie wiedział o tym. Na końcu zadał ostatnie, decydujące pytanie: „A czyje jest Słońce?” Odpowiedź matki bardzo go ucieszyła: „Słońce należy do dobrego Boga.” Było to objawienie ojcostwa Bożego, które prowadziło go przez całe życie.

Zacznijmy dziękować Bogu. Uczmy się modlić, dziękując nie tylko za to co dobre i piękne w naszym życiu, ale i za to co jest trudne, męczące i niezrozumiałe, wiedząc, że Bóg wszystko przemienia na dobro dla tych, którzy Go kochają.

Uczmy się z Maryją i módlmy się z Maryją.

o. Ljubo Kurtović, OFM
Medziugorje, 26 sierpnia 2003 r.



Dla porównanii z innou językovou verzijou

 

PC version: Stronu | Medjugorje | Objawienia  | Orędzia  | Artykułi  | Galeria[EN]  | Medjugorje Videos[EN]